Wederom was de derde dinsdag in september een voorspelbaar spektakel.
De Platvoetindiaan houdt wel van deze happening... zoals vrijwel alle evenementen die met de Hollandse cultuur te maken hebben in ons voormalig geweldige land.
Neem nou het besluit van de gemeenteraad van Groesbeek: geen kerstboom met Kerst. De reden is dat bepaalde groeperingen zich daar ongemakkelijk bij zouden voelen.
Van de ratten besnuffeld, zou ik zeggen!
Maar terugkomend op Prinsjesdag. De uitblinker was de koning himself. De inhoudelijke feiten waren slechts open deuren, maar Willem-Alexander presenteerde het door de falende, vaak onzichtbare Jetten gemaakte papiertje vlekkeloos. Onze koning had goed geoefend.
Mentaal herstel
Vooraf vroeg menige supporter van NAS zich af hoe IJsselmeervogels zou gaan presteren tijdens de lastige uitwedstrijd tegen het op dat moment nog altijd puntloze Rohda Raalte.
Vanaf de eerste minuut zagen de vele meegereisde rode "diehards" een team dat streed voor elke meter. Ook de tegenstander streed voor elke meter.
Daardoor ontstond er een waar voetbalgevecht, met logischerwijs veel duels, dat tot de laatste seconde superspannend bleef.
De ijzersterke defensie van de bezoekers hield, net zoals al vaker dit nog prille seizoen, heel goed stand tegen het fysieke geweld van de gastheren.
Toch was een voorsprong bij rust terecht geweest, omdat de voorwaartsen van de Vogels diverse goede kansen kregen op de openingstreffer.
IJsselmeervogels had in de beginopstelling noodgedwongen twee wijzigingen aangebracht. Robertha en Dumay waren niet inzetbaar. De twee basisdebutanten, Roep en Beukers, voldeden goed en werden, uitgeput, ruim voor het wedstrijdeinde gewisseld.
Direct na de onderbreking scoorde IJsselmeervogels terecht de openingstreffer uit een fraai opgezette en uitgespeelde aanval.
Het hele team verdedigde met man en macht deze kostbare, dik verdiende voorsprong en trok zo tot de laatste minuut aan het langste eind.
Opmerkelijke balans: drie uitwedstrijden, negen punten.
Ruim voldoende budget voor de top vier, maar degraderen naar de Derde Divisie en na promotie vervolgens weer strijden tegen degradatie, is de terechte aanleiding geweest om een onderzoekscommissie in het leven te roepen.
Algemene ledenvergadering
Maandag staat er een algemene ledenvergadering op de agenda. Meestal is er vooraf veel reuring, maar achteraf blijkt het vaak een storm in een glas water. Dit keer worden er wel enkele belangrijke zaken behandeld waarbij veel leden zich vooraf erg betrokken voelen.
Zo is er al het gedoe omtrent de keuze voor een opvolger van de huidige voorzitter Ruud van Diermen, die reeds enige tijd geleden zijn afscheid aankondigde. Daarop volgde een kleine soap en begonnen de krachtenvelden binnen de mooiste amateurclub van Nederland te werken.
Uiteindelijk heeft iedereen binnen de club vrede met de enige kandidaat, Martin Koelewijn.
Deze beoogde nieuwe voorzitter heeft binnen IJsselmeervogels voldoende draagvlak om een nieuw, succesvol tijdperk te starten.
Een andere belangrijke zaak, misschien wel de belangrijkste, is de presentatie van de onderzoekscommissie.
Al jaren verkeert IJsselmeervogels in een sportieve crisis, met als dieptepunt de degradatie uit de Tweede Divisie.
Ruim voldoende budget voor de top vier, maar degraderen naar de Derde Divisie en na promotie vervolgens weer strijden tegen degradatie, is de terechte aanleiding geweest om een onderzoekscommissie in het leven te roepen.
De commissie heeft als opdracht meegekregen om te onderzoeken waar en waarom het al jaren misgaat op sportief vlak met het eerste elftal aan de rode zijde van de Westmaat.
De sportieve prestaties zijn IJsselmeervogels onwaardig, constateren zowel outsiders als insiders.
Het aanstellen van een selectie en staf die de top van de Tweede Divisie waardig zijn, is geen eenvoudige zaak. Daar komt veel bij kijken en gezien het sportieve beleid van de afgelopen jaren is het duidelijk niet helemaal gelukt om dit voor elkaar te krijgen. Zelfreflectie en de onderzoekscommissie zijn na deze rampjaren zeker op hun plaats.
Wordt vervolgd.